سعید احمدیان/ خبرگزاری ایرنا- بیست و ششمین دوره لیگ برتر فوتبال از ۲۳ مرداد آغاز میشود و زنگ فصل جدید به صدا در میآید. فصل گذشته به واسطه جنگ نیمهتمام ماند تا چراغ رقابتهای باشگاهی در ۹ اسفند سالی که گذشت خاموش شود.
حالا پس از یک تعطیلی غیرمتعارف نسبت به قبل، پس از ۵ ماه و نیم دوباره قرار است درهای ورزشگاهها باز شود و فوتبال باشگاهی از سر گرفته شود.
فصل جدید هم عمدتا با معضلات تکراری فصول قبل روبروست، از قراردادهایی که همچنان با وجود مشکلات اقتصادی باشگاهها سر به فلک میکشد و معضل ورزشگاهها که در ۲ فصل گذشته به این لیست اضافه شده است.
با این حال به نظر میرسد یکی از دغدغههای قابل تامل لیگ بیست و ششم داوری است، مسئلهای که گویا از چشم مدیران فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ دور مانده و در اولویتها کمتر دیده میشود.
در چنین احوالی، این روزها سمینار دانشافزایی داوران و کمکداوران لیگ برتر در تهران در حال برگزاری است و آنها قرار است خودشان را برای یک فصل پرچالش آماده کنند، به خصوص که داوری ایران برخلاف ۲ دهه گذشته چندان اوضاع و احوال خوبی در آسیا ندارد.
این مسئله سبب شد برای اولین بار در ۳ دوره گذشته تیم داوری از ایران در جام جهانی حضور نداشته باشد. در جام ملتهای آسیا هم که قرار است اواخر دی و بهمنماه امسال در عربستان برگزار شود، پیشبینی میشود که داوری ایران نتواند جایگاهی در بین تیمهای برتر آسیا داشته باشد. تیمهای داوری آسیا که در جام جهانی ۲۰۲۶ حاضر بودهاند، قطعا نمره و جایگاه بالاتری خواهند داشت و بازیهای حساس را سوت خواهند زد.
این در شرایطی است که در دورههای قبل تیم داوری ایران در جام ملتهای آسیا همواره در لیست تیمهای درجه یک مسابقات قرار داشت. با این حال تغییر و تحولات صورتگرفته در سالهای اخیر و عدم جایگزینی که برای آن کمتر تلاش شده، باعث شده است داوری ایران از لیست اول AFC خارج شود.
در چنین وضعیتی یکی از مهمترین اولویتهای فدراسیون فوتبال و کمیته داوران باید برنامهریزی برای بازگشت داوری ایران به قله آسیا باشد. داوران ایرانی نشان دادهاند که توان فتح این قله را دارند و هدفی نیست که برای آنها محال و دور باشد.
حال در فاصله کمتر از ۲ هفته تا آغاز لیگ برتر، داوری باید به عنوان یکی از اولویتهای اصلی فدراسیون فوتبال مطرح باشد. البته در ۲ فصل اخیر، تمرکز فدراسیون فوتبال در بخش داوری بیشتر به جای آنکه روی تربیت نیروی انسانی باشد، روی گسترش زیرساختها از جمله کمکداور ویدئویی متمرکز بوده است.
البته تجهیز اکثر ورزشگاهها به کمکداور ویدئویی و برگزاری مسابقات با VAR قابل ستایش است اما این مسئله به نظر میرسد فدراسیون فوتبال را از توجه به استعدادیابی و کشف استعدادهای داوری که به تقویت نیروی انسانی داوری میانجامد، غافل کرده است. نتیجه چنین غفلتی هم در غیبت نمایندگان ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ آشکار بود.
حال در آستانه فصل جدید لیگ برتر که بزرگترین میدان داخلی برای رشد و کشف استعدادهای داوری ایران است، باید گستردهتر از قبل و با اقدامات عملی در مسیر شناسایی استعدادها و میدان دادن به آنها بدون توجه به سفارش و رانت حرکت کرد.
محدود نکردن دانشافزایی به جلسات رسمی اول و وسط فصل و استفاده از آخرین متدهایی که در دنیا برای ارتقای دانش داوران استفاده میشود، باید در برنامه فدراسیون فوتبال قرار بگیرد تا داوری ایران دوباره بتواند به قله آسیا برگردد و ۴ سال دیگر حسرت غیبت نماینده ایران در جام جهانی تکرار نشود.
نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد