سعید احمدیان/ خبرگزاری ایرنا- تیم فوتبال امید در ناگویا، خاطره جاکارتا و اینچئون را دوباره زنده کرد و در همان گروهی از بازیهای آسیایی کنار رفت. این نتایج حاکی از ادامه چرخه ناکامی امیدها بود. امیدها هر چند در دوره گذشته در هانگژو توانستند از مرحله گروهی صعود کنند اما در یکچهارم نهایی برابر تیم هنگکنگ که جایی در سطح اول فوتبال آسیا ندارد، شکست خوردند تا از رسیدن به نیمهنهایی بازبمانند.
در ناگویا اما تیم امید دوباره به تنظیمات کارخانه بازگشت و مانند ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ در همان مرحله گروهی از مسابقات کنار رفت و به مرحله حذفی نرسید. از برنز بازیهای آسیایی ۲۰۰۶ دوحه، بیش از ۲۰ سال میگذرد و فوتبال در ۵ دوره گذشته نتوانسته با مدال به ایران برگردد.
دلایل ناکامی فوتبال در بازیهای آسیایی در بیشتر دورههای اخیر مشابه بوده است؛ فرصتسوزی و معرفی سرمربی تیم امید تنها چند ماه مانده مسابقات، همکاری نکردن باشگاهها برای بازیکن دادن و برگزاری اکثر تمرینات و اردوهای این تیم با ترکیب ناقص و قراردادهای پایین در نظر گرفته شده برای تیم امید که سبب شده خیلی از مربیان اسم و رسمدار حتی پاکت پیشنهادی فدراسیون فوتبال برای سرمربیگری تیم امید را باز نکنند، از جمله عواملی است که در ناکامی امیدها سهم پررنگی دارد.
حالا هم پس از گوانگژو۲۰۱۰، اینچئون۲۰۱۴، جاکارتا ۲۰۱۸ و هانگژو۲۰۲۲، ناگویا ۲۰۲۶، تازهترین قسمت از سریال دنبالهدار ناکامی تیم فوتبال امید در بازیهای آسیایی است. پس از شکست سنگین ۴ بر یک مقابل کرهشمالی و حذف فوتبال از ناگویا، همانطور که قابل حدس بود، حسین عبدی پیش از آنکه توسط فدراسیون فوتبال برکنار شود، پس از بازگشت به تهران در فرودگاه، خبر استعفایش را اعلام کرد تا سهمی که در این شکست داشته را قبول کند و هزینه آن را بپردازد.
البته نمیتوان تمام تقصیرها را بر گردن عبدی و شاگردانش انداخت و در این بین فدراسیون فوتبال و مهدی تاج هم در این شکست سهم دارند که نمیتوان آن را نادیده گرفت. البته رئیس فدراسیون فوتبال سعی کرد دیروز در گفتوگویی که با خبرنگاران داشت، از خودش رفع تقصیر کند. تاج مدعی شد که در حمایت از فدراسیون فوتبال کم نگذاشته و در بحث لجستیکی و حمایتی، قصوری متوجه فدراسیون فوتبال نیست.
حرفهایش را بخوانید: «در برخی از جاها میبینیم انگشت اتهام به سمت فدراسیون میآید؛ سئوالم این است که فدراسیون چه کاری میتوانست برای پشتیبانی از تیمها انجام دهد که نکرد؟ در هیچ دورهای از تیم امید به این اندازه پشتیبانی نشده بود. نتیجه است و مردم هم به نتایج نگاه میکنند. تیم امید سالهاست نتیجه نگرفته است و تغییراتی در سیستم داده میشود تا بتوانیم آماده مسابقات انتخابی المپیک شویم.»
تاج در شرایطی مدعی است که فدراسیون فوتبال برای تیم امید کم نگذاشته است که بررسی اتفاقاتی که بر سر تیم امید از حذف در هانگژو تا ناگویا گذشته، گویای این است که نمیتوان منکر تکرار اشتباهات دوره گذشته شد. برای ناگویا هم در بر همان پاشنه چرخید که برای هانگژو، جاکارتا و اینچئون چرخیده بود.
انتخاب مربی در دقیقه ۹۰ باز هم تکرار شد
تاج در حالی مدعی است که این دوره متفاوت بوده است که برای ناگویا هم فدراسیون فوتبال تا زمانی که مجبور نشد و مسابقات تیم امید نزدیک نشده بود، برای این تیم سمت انتخاب مربی نرفت، همان اتفاقی که هانگژو افتاد.
تیم فوتبال امید مهرماه ۱۴۰۲ با شکست مقابل تایلند از بازیهای آسیایی هانگژو حذف شد و پرونده رضا عنایتی در این تیم بسته شد. از آن تاریخ تا خرداد ۱۴۰۴ تیم امید سرمربی نداشت. رقابتهای انتخابی جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا در شهریور ۱۴۰۴ باعث شد تا فدراسیون فوتبال مانند همیشه در دقیقه ۹۰، برای این تیم سرمربی انتخاب کند، به هر حال تیم نمیتوانست بدون سرمربی به مسابقات برود!
به همین خاطر پس از اینکه تیم امید با جدایی عنایتی سرمربی نداشت، بعد از ۲۰ ماه که امیدها رها شده بودند، فدراسیون فوتبال تصمیم گرفت تا خرداد ۱۴۰۴ و در فاصله تنها ۳ ماه مانده به بازیهای رسمی که این تیم پیشرو داشت، سرمربی انتخاب کند و امید روانخواه کارش را در تیم امید آغاز کرد.
حضور روانخواه به ۶ ماه نکشید و او پس از حذف تیم امید در دیماه ۱۴۰۴ در دور گروهی مرحله نهایی جام ملتهای ۲۰۲۶ زیر ۲۳ سال آسیا، از تیم امید کنار گذاشته شد. در ادامه تیم امید تا ۵ ماه سرمربی نداشت و این فرصت را هم که میتوانست به آمادهسازی امیدها برای ناگویا بیشتر کمک کند، از دست داد.
این بار هم در پیش بودن بازیهای آسیایی ناگویا سبب شد تا فدراسیون فوتبال در اردیبهشت ۱۴۰۵ پس از ۵ ماه که تیم امید بدون سرمربی بود، حسین عبدی سرمربی سابق تیم جوانان را به عنوان سرمربی تیم امید انتخاب کند. البته این بار فدراسیون فوتبال سنتشکنی کرد و به جای سه ماه تا آغاز مسابقات رسمی امیدها، این بار ۴ ماه قبل و یک ماه زودتر از دورههای قبل برای امیدها سرمربی انتخاب کرد. عبدی هم حضورش روی نیمکت امید به ۵ ماه نرسید و پس از تحقیر امیدها در ناگویا، پرونده او هم بسته شد تا امیدها در انتظار معرفی سرمربی جدید باشند.
این روند نشان داد که کوتاهی فدراسیون فوتبال و فرصتسوزی ۲۵ ماهه در راه آمادهسازی تیم برای ناگویا و انتخاب مربی در دقیقه ۹۰ به طوری که مربیان انتخاب شده حداقل زمان ممکن را برای جمع و جور کردن تیم داشتند، از دلایلی است که در ناکامی تیم امید در بازیهای آسیایی ناگویا نمیتوان از کنار آن گذشت.
توجیه فدراسیون فوتبال برای فرصتسوزی بیش از ۲ ساله هم همواره این است که تیم امید بازی رسمی در پیش ندارد، بنابراین عجله برای انتخاب مربی لازم نیست. این بهانه در شرایطی است که در صورت انتخاب جانشین عنایتی در مهر ۱۴۰۲، این تیم میتوانست در فیفادیها، اردو و بازی تدارکاتی داشته باشد و این فرصت به راحتی از دست نرود.
پشتیبانی حداکثری با انتخابهای حداقلی!
تاج همچنین مدعی شده است که «در هیچ دورهای از تیم امید به این اندازه پشتیبانی نشده بود». یکی از اولین فاکتورها در راه حمایت از یک تیم و مجموعه، شرایط در نظر گرفته شده برای انتخاب سرمربی است. نگاهی به مبلغ قراردادهای در نظر گرفته شده برای مربیان تیم امید نشان میدهد که رویههای دورههای قبل در این دوره نیز تکرار شده و نمیتوان ادعای حمایت و پشتیبانی بیسابقه را از تیم امید داشت.
نگاهی به مربیانی که در دورههای اخیر انتخاب شدهاند، گویای همه چیز است. اینکه فدراسیون فوتبال در فرصت سه ساله، هانگژو تا ناگویا، دست به انتخاب مربیانی برای تیم امید زده است که در آخرین دوره مربیگریشان ناکام بودهاند، گویا است.
روانخواه در شرایطی به عنوان سرمربی تیم امید انتخاب شد که چند هفته قبل از اینکه حکم تیم امید برایش امضا شود، تیم هوادار با مربیگری او به دسته اول سقوط کرده بود و چنین انتخابهایی بیانگر پیشتیبانی بیسابقه از یک تیم نیست.
عبدی هم در شرایطی با توجه به کار در ردههای پایه، برای تیم امید انتخاب شد که پس از موفقیت با تیم نوجوانان در جام جهانی ۲۰۱۷ هند، نتوانست در رده جوانان این موفقیتها را تکرار کند و انتخاب او نیز چندان تضمینکننده موفقیت امیدها نبود.
البته رقمهای پایین در نظر گرفته شده برای سرمربیان امید، سبب شده تا بخش زیادی از مربیان با کارنامه داخلی، تمایلی به نشستن روی نیمکت امیدها نداشته باشند و این باعث شود که یک مربی پس از سقوط تیمش به دسته اول، تیم امید را کادو بگیرد! البته از عدم حساسیت فدراسیون فوتبال هم در انتخاب سرمربی که همواره از مربیان دمدستی برای نیمکت امیدها استفاده میکند، هم نباید گذشت.
به هرحال بدیهی است که این نوع سیاست در انتخاب سرمربی برای تیم امید به هیچ عنوان نشانی از پیشتبانی و حمایت کامل ندارد. به نوعی میشود گفت تصمیماتی که مجموعه فدراسیون فوتبال برای تیم امید میگیرد، از سر باز کردن این تیم است تا مسئولیتپذیری!
علاوه بر این، در این دوره هم شاهد بودیم که باشگاهها مقابل بازیکن دادن به تیم امید مقاومت میکردند و فدراسیون فوتبال نتوانست نسبت به دورههای گذشته قدم رو به جلویی بردارد تا عبدی هم مانند روانخواه، عنایتی و مربیان قبلی، خیلی از تمرینات و اردوها را با تیم ناقص برگزار کند، روندی که سبب شد هماهنگی بین بازیکنان به سختی شکل بگیرد.
به همین خاطر ادعای اینکه «فدراسیون چه کاری میتوانست برای پشتیبانی از تیمها انجام دهد که نکرد؟ در هیچ دورهای از تیم امید به این اندازه پشتیبانی نشده بود.» با توجه به مسیری که این تیم از حذف در بازیهای آسیایی هانگژو تا حذف از بازیهای آسیایی ناگویا طی کرد، قابل قبول نیست و به نوعی فرار از زیر بار مسئولیت است.
حمایت و پشتیبانی کامل در عمل از امیدها
حالا تیم امید کمتر از یک سال آینده و شهریوماه ۱۴۰۶ باید در انتخابی مرحله نهایی جام ملتهای ۲۰۲۸ زیر ۲۳ سال آسیا به میدان برود و تاج قول داده است که به سرعت سرمربی جدید را انتخاب خواهد کرد. تیم امید برای بازیهای انتخابی، کمتر از یک سال زمان دارد و باید دید که این وعده عملی میشود یا مانند دورههای گذشته تنها ۳ ماه به بازیها، امیدها سرمربی جدیدشان را میشناسند.
مرحله نهایی جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا هم که دیماه سال ۱۴۰۶ به میزبانی ژاپن برگزار میشود، مسابقات انتخابی المپیک ۲۰۲۸ لسآنجلس خواهد بود و از اهمیت ویژهای برخوردار است. اگر فدراسیون فوتبال میخواهد برای برای حمایت و پشتیبانی از امیدها کم نگذارد، باید این را در عمل نشان دهد.
انتخاب سرمربی تیم امید باید فوری باشد تا تیم امید برخلاف گذشته که بیش از ۲ سال زمان را از دست داد، این بار یک هفته را هم از دست ندهد. علاوه بر این، سرمربی انتخاب شده میباست به اندازه هدف بزرگ تیم امید برای شکستن طلسم المپیک، بزرگ باشد.
همچنین حمایتهایی که از تیم امید در بخش اردویی و بازیهای تدارکاتی میشود، باید به اندازه هدف بزرگ صعود به المپیک، قوی باشد. علاوه بر این باشگاهها نیز با توجه به تدابیر و قاطعیت فدراسیون فوتبال باید ملزم شوند نهایت همکاری را با تیم امید انجام دهند تا دیگر سریال اردوها و بازیهای تدارکاتی با یک تیم ناقص تکرار نشود.
در این صورت است که تاج در صورت ناکامی امیدها در آن مسابقات میتواند مدعی شود: «فدراسیون چه کاری میتوانست برای پشتیبانی از تیمها انجام دهد که نکرد؟ در هیچ دورهای از تیم امید به این اندازه پشتیبانی نشده بود.»